Unreal Engine

← Połącz treść ze swoją grą

Unreal Engine 5 · C++

Zacznij od jednego widocznego zdania. Ten krótki przykład odczytuje bezpośrednio rzeczywisty eksport The Harbour Key; nie jest kompletnym systemem odtwarzania dialogów. Następnie połącz dane z interfejsem swojej gry.

1 · Przygotowanie plików i sceny

Użyj projektu C++ i własnego Actor umieszczonego na otwartej mapie. Dodaj Json do zależności modułu w .Build.cs. Umieść story.json w Content/Story. Dodaj poniższą funkcję pomocniczą do pliku .cpp swojego Actor i wywołaj UE_LOG(LogTemp, Display, TEXT("%s"), *ReadWelcome()); w BeginPlay po Super::BeginPlay(). Wynik odczytaj w Output Log.

story.json · Opis plików eksportu

2 · Pokaż pierwszy tekst

// Add these includes at the top of your existing Actor .cpp file.
#include "Misc/FileHelper.h"
#include "Misc/Paths.h"
#include "Dom/JsonObject.h"
#include "Serialization/JsonReader.h"
#include "Serialization/JsonSerializer.h"

// File-local helper; call from your Actor's BeginPlay.
static FString ReadWelcome()
{
    FString Raw;
    if (!FFileHelper::LoadFileToString(Raw, *(FPaths::ProjectContentDir() / TEXT("Story/story.json"))))
        return TEXT("Cannot load story.json");
    TSharedPtr<FJsonObject> Story;
    const auto Reader = TJsonReaderFactory<>::Create(Raw);
    if (!FJsonSerializer::Deserialize(Reader, Story) || !Story.IsValid())
        return TEXT("Invalid JSON");
    // Following accesses expect the supplied, validated Harbour export.
    const auto Content = Story->GetObjectField(TEXT("content"));
    const FString Id = TEXT("fd7b61a3-8233-4ba7-8f77-b88b119a91bf");
    auto Message = Content->GetObjectField(TEXT("texts"))->GetObjectField(Id)->GetObjectField(TEXT("sourceMessage"));
    const FString Locale = TEXT("en");
    const TSharedPtr<FJsonObject>* Table = nullptr;
    const TSharedPtr<FJsonObject>* Translation = nullptr;
    if (Content->GetObjectField(TEXT("translations"))->TryGetObjectField(Locale, Table)
        && (*Table)->TryGetObjectField(Id, Translation))
        Message = (*Translation)->GetObjectField(TEXT("message"));
    FString Line;
    for (const auto& Segment : Message->GetArrayField(TEXT("segments")))
    {
        const auto Part = Segment->AsObject();
        if (Part->GetStringField(TEXT("kind")) != TEXT("text"))
            return TEXT("Text-only example");
        Line += Part->GetStringField(TEXT("text"));
    }
    return Line;
}

Oczekiwany wynik: „Welcome to the harbour. I am Mira.” Przy locale = "de" lub parametrze języka de: „Willkommen im Hafen. Ich bin Mira.” Jeśli język jest niedostępny, zostanie użyty tekst źródłowy. Przykład obsługuje segmenty tekstowe; celowo nie pomija po cichu znaczników podstawianych wartości.

3 · Od jednego zdania do rozmowy

Stały identyfikator tekstu powyżej służy do pierwszego testu. W grze wybierz flowRef/entryRef z story-index.json, odczytaj execution.entries[entryRef].nodeRef, a następnie execution.nodes[nodeRef]. Bieżący dialog udostępnia text.textRef i speakerRef. Dalszy przebieg zależy od typu węzła.

Do panelu dialogu użyj UMG: UTextBlock::SetText(FText::FromString(Line)), UButton::OnClicked i UImage. Widżet wymaga zależności od modułu UMG i powiązanych pól widżetów. Przy zakończeniu wywołaj RemoveFromParent() lub zmień widoczność i przywróć tryb sterowania grą. Powyższy kod odczytu JSON nie wymaga UMG.

1. Continue i End: przechodzenie po połączeniach i zamykanie okna tekstu
2. Wybory: ID odpowiedzi, kolejność i dalsza ścieżka
3. Warunki i zmienne: dziesięć lub dwie sztuki złota
4. Język: te same ID, treść odczytana w innym języku
5. Polecenie: wydanie przedmiotu lub otwarcie sklepu
6. Call/Return: wywołanie pobocznej sekwencji i powrót

// Inside ReadWelcome, after Story has been parsed successfully.
const auto Nodes = Story->GetObjectField(TEXT("execution"))->GetObjectField(TEXT("nodes"));
const auto Choice = Nodes->GetObjectField(TEXT("42edfff8-b8fe-46bf-ae0d-9e2347b6e726"));
for (const auto& IdValue : Choice->GetArrayField(TEXT("optionOrder")))
{
    const FString OptionId = IdValue->AsString();
    const auto Option = Choice->GetObjectField(TEXT("options"))->GetObjectField(OptionId);
    UE_LOG(LogTemp, Display, TEXT("%s: %s"), *OptionId, *Option->GetObjectField(TEXT("text"))->GetStringField(TEXT("textRef")));
}
const auto Branch = Nodes->GetObjectField(TEXT("c1c3c372-0a73-4cd0-851d-ede59d5709bb"));
const double Minimum = Branch->GetObjectField(TEXT("condition"))->GetObjectField(TEXT("right"))->GetObjectField(TEXT("value"))->GetNumberField(TEXT("value"));
const int32 Gold = 10; // Repeat with 2.
const auto Next = Branch->GetObjectField(Gold >= Minimum ? TEXT("whenTrue") : TEXT("whenFalse"));
UE_LOG(LogTemp, Display, TEXT("%s"), *Next->GetStringField(TEXT("nodeRef")));

4 · Przypisz własne obrazy

Ten dodatkowy fragment zakłada dostępność bieżącego obiektu dialogu o nazwie node i elementów interfejsu wymienionych w komentarzach. W C++ i MonoGame speakerRef został już odczytany jako SpeakerId lub speakerId. Klucz to rzeczywisty identyfikator postaci Mira; nazwę i lokalizację obrazu ustalasz w swojej grze. Wstaw linie we wskazanych miejscach.

// In your UUserWidget header; assign the imported texture in its Blueprint defaults.
UPROPERTY(EditDefaultsOnly, Category="Dialogue")
TMap<FString, TObjectPtr<UTexture2D>> Portraits;
// Set the map key to: 807b2957-7bab-4a28-83a4-1f3d1589bbc2
// In widget code, PortraitImage is your bound UImage; SpeakerId comes from speakerRef.
auto* Texture = Portraits.Find(SpeakerId);
PortraitImage->SetBrushFromTexture(Texture ? Texture->Get() : nullptr);
PortraitImage->SetVisibility(Texture && Texture->Get()
    ? ESlateVisibility::Visible : ESlateVisibility::Hidden);

Odczytuj imiona przez content.characters[speakerRef].nameTextRef tak samo jak tekst dialogu. Jeśli brakuje przypisanego obrazu, ukryj poprzedni portret lub pokaż obraz zastępczy. Wybór obrazu nie zależy od języka.

Użyj odwołań do obrazów z pełnego eksportu

5 · Dołącz pliki do gry

Dodaj Story w Project Settings → Packaging → Additional Non-Asset Directories to Package. FFileHelper korzysta z dostępu do plików Unreal. Nie importuj tego JSON jako DataTable: zagnieżdżone mapy ID nie są wierszami DataTable. Instrukcja używa C++; udostępnienie wyników w Blueprint zależy od potrzeb projektu.

Sprawdź wynik

1. Powitania po angielsku i niemiecku wyświetlają się poprawnie; dla niedostępnego języka pojawia się tekst angielski.
2. Po dodaniu obsługi przebiegu sprawdź obie odpowiedzi, 10 i 2 sztuki złota, powrót z pobocznej sekwencji oraz End.
3. Uruchom zbudowaną grę poza folderem projektu. Pliki JSON, czcionki i portrety muszą być dostępne także tam.

Oficjalna dokumentacja

Dokumentacja API i konfiguracji użytych w tej instrukcji:

• Deserializacja JSON
• Pola obiektów JSON
• Ustawienia pakowania gry
• UMG